De Franse fijnschilder Valery Quitard Vecu(1960) wordt mateloos geboeid door de mogelijkheden van de trompe-l'oeil techniek. Het wekken van de illusie van een niet-bestaande ruimte door de natuurlijke belichting van die imaginaire ruimte na te bootsen en zeer nauwkeurig te schilderen, beheerst hij bijzonder goed. De verwondering die hij hiermee bij de toeschouwer weet op te roepen wordt nog eens versterkt door zijn opmerkelijke keuze van de afgebeelde objecten. Niet-alledaagse voorwerpen als houten poppetjes, oud speelgoed en vreemde objecten waarvan de herkomst niet direct duidelijk is leggen zijn fascinatie voor mythes, legendes, fabels evenals voor symboliek bloot. Voelbaar is ook het geduld en de concentratie waarmee hij deze in verf verbeeldt. Het heldere en niet zelden complementaire kleurgebruik en de scherpe precisie waarmee Quitard Vecu zijn schilderijen opbouwt, dragen bij aan het wonderlijke karakter van zijn werk.
