Evert Dijkstra (1948) begon zijn artistieke loopbaan als grafisch ontwerper en beeldhouwer.
In de jaren tachtig maakte hij kennis met het werk van eigentijdse stillevenschilders. Geboeid door de mogelijkheden van dit genre begon hij zich te bekwamen in het schilderen van stillevens. In technisch en stilistisch opzicht liet hij zich inspireren door de zeventiende-eeuwse traditie.
Dijkstra ervaart de vrijheid van onderwerp en de veelheid aan vormen bij het schilderen van stillevens als uitdaging. Eigenlijk is alles mogelijk, je kunt zelfs een landschap, portret of een zeegezicht in het stilleven schilderen. Je kunt voorwerpen kiezen waar je, los van de vorm, iets aan beleeft door bepaalde associaties, emoties of herinneringen.
De kunstenaar benut al deze mogelijkheden. Levenloze voorwerpen worden gecombineerd met natuurlijke objecten als bloemen en fruit en met afbeeldingen van landschappen en figuren. Veel aandacht gaat uit naar de stofuitdrukking en de afstemming van de kleuren.
De gekozen motieven worden dikwijls tegen een vrijwel abstracte achtergrond geplaatst. Het is juist deze combinatie van zorgvuldig realisme en abstractie die de stillevens van Dijkstra zo boeiend maakt. De eenheid blijft bewaard door een verfijnde afstemming van licht en donker en een expliciete verfhuid. Zo ontstaat wat Dijkstra graag wil bereiken: een wereld van stilte, meditatie en licht.
Evert Dijkstra (1948) began his artistic career as a graphic designer and sculptor. In the eighties he became acquainted with the work of contemporary still-life artists. Fascinated with the options that this genre could offer he began practising the painting of still-life. He is inspired technically and stylistically by seventeenth century tradition.
Dijkstra experiences the freedom of subject and the abundance of shapes as a challenge when painting still-life. Actually anything is possible, you can even paint a landscape, a portrait or a seascape in a still-life. You can choose objects, independent of the shape, for which you experience certain associations, emotions and memories.
The artist utilizes all these options. Lifeless objects are combined with natural objects like flowers and fruit and with portrayals of landscapes and figures. A great deal of attention is paid to the reproduction of the different materials and the harmony of the colours.
Dijkstra frequently places his chosen subjects against a fairly abstract background. It is exactly this combination of careful realism in the objects and the abstract element of his use of colour that make his still-lives so fascinating. The unity is maintained through the refined harmony of light and dark and the explicit layer of paint. That is how Dijkstra creates exactly what he wants to achieve, A world of silence, meditation and light.
