In de geheimzinnige schilderijen van Yakov Feldman (1969) gaat de meeste aandacht uit naar de mens, vooral het menselijke gezicht. Maar portretkunst, in de zin van afbeeldingen van bestaande mensen van vlees en bloed, is het niet. De afgebeelde figuren lijken ˜uitgeknipt" uit het verleden. Ze worden neergezet op een achtergrond die nu eens het karakter heeft van een morsig tafelblad, dan weer effen blijft of een nevelig landschap laat zien. Allerlei tekens, briefjes en objecten zijn aan het beeld toegevoegd. Deze hebben kennelijk iets met de raadselachtige personen te maken maar de exacte betekenis ontgaat de toeschouwer. Het zouden beroemde dichters, filosofen of hovelingen uit de Renaissance kunnen zijn. Hun voorkomen heeft iets ascetisch, onaards. Het licht is ingehouden en doordringend tegelijk, alsof het om een nachtelijke opname gaat. De gezichten hebben een verwantschap met portretten uit de vroege Renaissance, als van Giotto of Van Eyck, maar ook met afbeeldingen van heiligen op Russische iconen. De door Feldman gebruikte techniek van dunne, glacerende lagen olieverf op paneel versterkt het verstilde, etherische karakter. Opvallend zijn de glanzende, kristallijnen ogen. Met hun doordringende blik lijken zij, door de lagen van de geschiedenis heen, contact te maken met het heden.
Opleiding: Kunstacademie Vitebsk
In Yakov Feldman's (1969) mysterious paintings the main focus is on humans, especially the human face. Even so, it cannot be called portrait painting in the real sense of the word, as it does not portray real people of flesh and blood. The depicted figures seem to have been ˜cut out" from the past. They are placed on a background which often has the character of a messy tabletop, but can be plain or divulging a vague landscape. All kinds of signs, notes and objects are added to the image. They are obviously connected to these enigmatic figures but the exact meaning escapes the viewer. They could be famous poets, philosophers or courtiers from the renaissance. They have an austere, unearthly appearance. The light is mysteriously subdued and yet piercing at the same time, as if portraying a nocturnal shot. The faces have an affinity with the early renaissance portraits from the likes of Giotto or Van Eyck but also with the saints of Russian iconography. The technique of thin layers of glazed oil paint Feldman uses on his panels strengthens the tranquil, aesthetic character of the paintings. The gleaming, crystalline eyes are striking. They seem to be contacting the present through the layers of history with their piercing gaze.
Education: Art Academy,Vitebsk
