Licht vormt de rode draad door het oeuvre van de stillevenschilder Antonio Fuertes (1970). Vaak stelt deze Spaanse kunstenaar zich zijn doeken voor als het toneel in een theater, waar licht de regie heeft en de doeken tot leven brengt. Aan de basis van zijn passie voor fruit ligt zijn herinnering aan de boomgaard van zijn vader in Andalusië. Met het vaak brede formaat van de doeken en de manier waarop de afzonderlijke stukken fruit gegroepeerd zijn, creëert Fuertes ritme en beweging. De techniek die hij hanteert ligt in lijn met die van oude meesters uit de Gouden Eeuw als Rembrandt, Velázquez en Ribera. Door vele lagen verf - minimaal 15 - over elkaar aan te brengen groeit het werk geleidelijk, waarbij het contrast tussen licht en donker altijd uitgangspunt blijft. Voor de onderste lagen gebruikt de kunstenaar enkel zwart en wit; kleur voegt hij pas in de laatste fase toe. Soms kiest hij er zelfs voor het schilderij tonaal te houden en is een stilleven in zwart, wit en de vele daar tussenin liggende grijstonen het gevoelige resultaat. Deze vele transparante lagen verf en het reliëf in de verfhuid, zorgen samen voor de diepte die zo kenmerkend is voor de stillevens van Antonio Fuertes.
