Op de schilderijen van Geert Overvliet (1939) staan mensen centraal. Van dichtbij worden ze gadegeslagen in hun bezigheden. Hun wereld lijkt onaangetast door zorgen en alledaagse beslommeringen, ver weg van de hectische moderne samenleving. Zij hebben ruimte en tijd om zich te ontspannen, binnen en buiten, met sport en muziek, op het terras en op het strand. Niets lijkt de vanzelfsprekende harmonie van hun bestaan te bedreigen.
Overvliet geeft zijn personages sterk vereenvoudigd weer in grote kleurrijke volumes. Mensen en landschap worden gebruikt als figuratieve elementen in een spel van lijn en kleur. De intensiteit van de kleuren past bij het robuuste karakter van de figuren. Motieven als een vissersnet, een harp, een omheining of een vogelkooi worden interessante lineaire structuren binnen de compositie. De afstemming van beeldelementen is even belangrijk als het onderwerp zelf. Ze houden elkaar in evenwicht. Mens en omgeving worden zo, ook in picturale zin, tot een harmonieus geheel.
People are the main theme in Geert Overvliet's (1939) work. They are observed at close range whilst working. Their world seems untouched by any anxieties and day-to-day worries, faraway from the hectic modern-day society. They have the space and time to relax, indoors and out, with sport and music, on a terrace or on the beach. Nothing seems to disturb the palpable harmony of their existence.
Overvliet depicts his greatly simplified characters in huge colourful quantities.
People and landscape are used as decorative elements in a performance of line and colour. The intensity of the colours are suited to the robust character of the figures. Themes like a fisherman's net, a harp, a fence or a bird's cage become interesting lineal structures within the composition. The harmony of the visual elements is as important as the subject matter; they keep each other in balance. Humans and surroundings become one harmonious whole, also in a pictorial sense.
