In stillevens zijn voorwerpen meestal zo gearrangeerd of bijeengebracht dat ze een onderlinge samenhang hebben of elkaar aanvullen in het belang van een vertelling. Op de schilderijen van Mirko Schallenberg (1967) vertonen de objecten deze onderlinge samenhang niet. De vazen, flessen, dozen en klossen touw staan geheel op zichzelf, bijna als abstracte symbolen, los van hun gebruikelijke betekenis of toepassing. Ze worden gebruikt als neutrale beeldelementen en logisch geordend op een vlak dat is ingedeeld in horizontale en verticale kleurbanen. Om de objecten deze ordening te geven zonder ze te laten zweven, worden ze op planken gezet of gestapeld in een architectonische afhankelijkheid.
Het gebruik van heldere, koele kleuren met een enkel rood accent en het weglaten van schaduwwerking of een aanwijsbare lichtbron versterken het effect van vervreemding. De strengheid van de compositie wordt afgezwakt door de rulle huid van de schilderijen en de levendige gelaagdheid van de kleurvlakken. Uitgaande van bekende, alledaagse objecten vormt Schallenberg op het platte vlak een wereld waarbinnen andere wetten bestaan en die geen directe reflectie is en wil zijn van de werkelijkheid.
Opleiding: Studium der Malerei, HBK, Braunschweig
Objects are usually arranged or brought together in a still-life to form a connection or to complement each other in the interest of the story. In Mirko Schallenberg's (1967) paintings the objects do not form this mutual connection. The vases, bottles, boxes and balls of string are completely solitary, almost like abstract symbols, free of their usual meaning or use. They are used as neutral visual elements and logically arranged on a surface that is split into horizontal and vertical coloured strips. To arrange these objects so that they don't float, they are placed on shelves or stacked in architectural dependence. The use of clear, cool colours and a singular red accent, the omission of shadow effects or any apparent light source strengthen the effect of isolation. The severity of the painting is softened by the grainy outer layer of the painting and the lively stratification of the coloured surfaces. Starting with well-known everyday objects Schallenberg forms his own world on a flat surface, in which other laws exist and that is not (or can ever be) a direct reflection of reality.
Education: Studium der Malerei, HBK, Braunschweig
