Humor, verwondering en weemoed zijn de trefwoorden die het werk van de Utrechtse schilder Jan Tinholt (1950) typeren. Jan Tinholt is autodidact en heeft zich ontwikkeld tot een getalenteerde, eigentijdse kunstenaar met een zeer persoonlijk handschrift. In een primitieve stijl die misschien het best kan worden omschreven als "naief surrealisme", verbeeldt hij zijn fantasieen.
Tinholt schildert landschappen als theaterdecors met grote kleurige bloemen, ronde heuveltjes en coulissen van bomen en geknipte hagen. In deze parkachtige entourage bevinden zich zijn personages. Vol overgave houden zij zich bezig met schijnbaar onbeduidende zaken. Zij dansen, baden, beminnen en geven zich over aan hun spel. Soms is het toneel leeg, als bij een changement in het theater waarbij de spelers elk moment kunnen terugkomen.
Jan Tinholt schildert met een licht melancholieke ondertoon een gedroomde werkelijkheid, een speelplaats voor volwassenen.
Humour, astonishment and melancholy are the key words that typify the work of the artist from Utrecht, Jan Tinholt (1950). Jan Tinholt is an autodidact who has developed into a talented contemporary artist with an extremely personal style. In primitive style he reproduces his fantasies in what could best be described as ˜naive surrealism".
Tinholt paints landscapes like theatre decors with huge colourful flowers and round hills with trees and well cut hedges as the wings. His figures find themselves in a park-like environment, where they are yielding to some kind of aimless pursuit. They are dancing, bathing, being affectionate and just submitting to the game. Sometimes the stage is empty, like in a theatrical scene change in which the actors could return at any moment.
Jan Tinholt paints a dreamt reality with a slight melancholic undertone, a playground for adults.
