Het Hollandse platteland en de typische huisjes en dieren die daar te vinden zijn vormen het thema van het werk van Erno Tromp (1948). In een naief realistische stijl geeft de kunstenaar een eigen versie van het Nederlandse landschap, waar hij de rust die daar tegenwoordig zo zeldzaam is laat terugkeren. Watertorens in verlaten landschappen en stille landweggetjes roepen een verstilde sfeer op, echter zonder een gevoel van eenzaamheid op te roepen. Het heldere kleurgebruik en de zichtbare zorgzaamheid waarmee de taferelen geschilderd zijn dragen hieraan bij.
