De Madonna's van John van der Valk (1954) lijken op religieuze verschijningen. Ze komen uit de mysterieuze diepte van het schilderij tevoorschijn, fotografisch exact en tegelijk onstoffelijk, alsof ze op het doek geprojecteerd zijn. Wij zien slechts de gestalte, het gesublimeerde beeld, de persoonlijkheid blijft verborgen. Zij tonen zich als moderne iconen, trots en kwetsbaar, erotisch en zuiver.
De indruk van kwetsbaarheid wordt versterkt door de omgeving waarin de madonna's ons tegemoet treden. Strakke geometrische vormen, letters en cijfers afkomstig uit een zakelijke, rationele wereld vormen een sterk contrast met de spiritualiteit en warmte van de naakte lichamen. De dekkende effen kleurvlakken verhogen het gevoel van doorzichtigheid van de vrouwelijke gestaltes. Door de platheid van de vlakken lijkt de ruimte waaruit zij opdoemen dieper. Misschien komt het een voort uit het ander, de behoefte aan het metafysische vanuit het rationele, de illusie van diepte vanuit de ervaring van platheid. Hoe de verschillende werelden zich tot elkaar verhouden en wat hun onderlinge samenhang is, wordt overgelaten aan de toeschouwer.
John van der Valk's (1954) Madonna's appear to be ˜apparitions". They seem to emerge from the depths of the painting, photographically precise yet at the same time intangible, as if projected onto the canvas. We see only the figure, the sublimated image, whilst the personality remains hidden. They look proud and vulnerable, erotic and pure, like modern day icons.
The sense of vulnerability is strengthened by the surroundings through which the Madonna's approach us. Tight geometric shapes, letters and numbers originating from a businesslike rational world form a strong contrast to the spirituality and warmth of the naked bodies. The solidly coloured surfaces heighten the feeling of transparency exuding from the female figures. Because of the flatness of the shapes the space from which they materialize seems to be deeper. Maybe one stems from the other, the need for the metaphysical from the rational, the illusion of depth from the experience of flatness. How the different worlds purport and what their interdependence is, is left totally up to the viewer to decide.