Met grote gebaren zet Jos van den Berg (1948) zijn schilderijen en tekeningen op. Vaak ligt de bron van zijn inspiratie in de werkelijkheid om hem heen. Snel en spontaan weet Van den Berg zijn associaties om te zetten in heldere composities waarin een duidelijk evenwicht bestaat tussen lijn, vlak en kleur. Hoewel het werk van deze kunstenaar uit vrije bewegingen is opgebouwd, heeft het ook een ingetogen en beheerste sfeer over zich. Nooit is het doek dicht geschilderd, het blijft altijd een zekere luchtigheid behouden. Van den Berg onderzoekt de mogelijkheden die de verf hem biedt. Soms werkt hij pasteus; dan weer brengt hij de verf geglaceerd aan. Vaak ook krast hij de verf met het paletmes weer weg, zodat tekenachtige lijnen ontstaan. Zijn tekeningen vertonen veel verwantschap met zijn schilderijen: ook hier blijft het werk van Van den Berg open en transparant zonder dat het vlak wordt.
Jos van den Berg (1948) sets down his drawings and paintings using dynamic brushstrokes. The source of his inspiration often lies in the reality of his environment. Van den Berg is able to easily and spontaneously transpose associations into clear compositions, in which a lucid balance exists between contour, surface and colour. Although this artist's work is built up of bold gestures, it still holds a subdued and composed atmosphere. The canvas is never painted to the edges; it always retains a certain lightness. Van den Berg researches the potential the paint offers him. He sometimes works pastose and at other times he glazes the paint. He also often scratches the paint off with a palette knife creating graphic lines. His drawings have a real affinity to his paintings: also here Van den Berg's work remains open and lucid without becoming flat.
